شمارهٔ ۴۲۱ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چو باده خوری مزن به بیهوده نفس
بسیار مگوی تا نگویند که بس
می چشم و دلت فضول دارد هشدار
چشم و دل خود نگاهدار از همه کس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به نکوهش بیهودهگویی و رفتارهای بیفایده در حین نوشیدن باده اشاره میکند. او میگوید که در زمان بادهخوری، باید مراقب باشیم که زیاد صحبت نکنیم تا مورد قضاوت قرار نگیریم. همچنین به اهمیت کنترل نگاه و احساسات خود در برابر دیگران تأکید میشود. بهطور کلی، پیام شعر دعوت به خودداری و احتیاط در رفتار و گفتار است.