شمارهٔ ۴۲۴ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر بیانگر احساس تنهایی و ناامیدی شاعر است. او می‌گوید که در زندگی‌اش تنها کسی که مانده، نفس‌هایش هستند و با هر نفس، حس می‌کند که مرگ در انتظارش است. در واقع، او از کمبود ارتباط و یاری در زندگی‌اش رنج می‌برد.