شمارهٔ ۴۳۷ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر دوست نصیب ما نکردست فراغ
ما نیز چو شمع دل نهادیم به داغ
ایدل چو چراغ سر مکش زاتش غم
از سوز و گداز چاره اش نیست چراغ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به حس درد و غم ناشی از ناکامی در عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر دوست او را از آرامش بی‌بهره کرده، او نیز مانند شمعی در حال سوختن و داغ دیده است. شاعر از محبوب می‌خواهد که نگذارد غم او را به آتش بکشد، زیرا در این سوز و گداز هیچ راهی جز تحمل نیست.