شمارهٔ ۴۳۸ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ایمه که ندارم از تو پروای چراغ
جایی که تویی کجا بود جای چراغ
در پای تو سوخت اهلی آخر نظری
هر چند که تاریک بود پای چراغ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده به عشق و حضور محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که در کنار او نیازی به چراغ ندارد. جایی که محبوب است، نیازی به نور و روشنایی نیست. او همچنین به سوختن دلش در پای محبوب اشاره می‌کند، حتی اگر محیط تاریک باشد، عشق و توجه محبوب برایش کافی است.