شمارهٔ ۴۳۹ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به وضعیت ناتوانی و فقر خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ رفیق و یاری جز غم ندارد. با این حال، او از شادابی‌اش به خاطر قرآن مجید صحبت می‌کند و آن را منبع تسلی و امید می‌داند. به‌عبارتی، رغم مشکلات و کمبودها، او به لطف و رحمت الهی امیدوار است.