شمارهٔ ۴۵۴ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمایل فردی به جدایی از دنیای مادی و دوری از آسیب‌ها و مشکلات ناشی از ارتباط با دیگران اشاره دارد. شاعر از عشق و زیبایی‌های واقعی سخن می‌گوید و بر لزوم فضاهایی آرام و دلنشین تأکید می‌کند. در واقع، زندگی در کنار افرادی که دل را می‌آزارند، را غیرضروری می‌داند و از زیبایی‌های عالم و آسایش دل می‌خواهد.