شمارهٔ ۴۵۷ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر ابراز ندامت و دعا به خداوند است. شاعر از خدا می‌خواهد که او را از دنیا دور نکند و بی‌آنکه وعده‌ای به او دهد، او را به آخرت منتقل نکند. او تأکید می‌کند که در طول عمر خود تحت نعمت‌های خدا بوده و از خدا می‌خواهد که او را بدون رحمتش ترک نکند.