شمارهٔ ۴۸۱ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل سوخت ز عشق و دیده شد گریان هم
وز حد بگذشت اشک بی پایان هم
نم در جگرم کجا بود ز آتش دل
جایی که بگرد میرود طوفان هم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت از شدت عشق و غم خود سخن می‌گوید. دلش از عشق می‌سوزد و اشک‌هایش بی‌پایان ریخته می‌شود. او به آتش دل و عذاب درونش اشاره می‌کند و می‌گوید که این احساسات به قدری شدید هستند که مانند طوفان در وجودش می‌چرخند.