شمارهٔ ۴۸۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مستم من و ناصبور و ناپروا هم
دنیا همه هیچ پیش من عقبا هم
بی نام و نشان و محو و گمگشته عشق
امروز که می شناسدم؟ فردا هم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این چهار خط، شاعر از حالتی از ناپایداری و سرگشتگی خود صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که در دنیا و آینده‌اش هیچ چیز اهمیت ندارد و به نوعی در جستجوی عشق گم شده است. او امروز کسی را می‌شناسد، اما در فردای نامشخص، ممکن است همه چیز تغییر کند و آن را هم از دست بدهد.