شمارهٔ ۴۸۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت اشاره می‌کند که هرگز از مشکلات و دردهای جهان رنج نمی‌برد و از هیچ ماده‌ای در دنیا آسوده نیست. او تنها درد و رنج را به دوش می‌کشد و به دنبال زندگی حقیقی و روحی است که آن را در آب حیات می‌بیند و از آن آلوده نمی‌شود.