شمارهٔ ۴۹۲ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما ز هر غم عشق تو چون قند خوریم
باور نکنی بیا که سوگند خوریم
ای کان نمک بی شکر لعل تو چند
دندان بجگر نهیم و خون چند خوریم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از عشق صحبت می‌کند و می‌گوید که ما با وجود غم‌های عشق تو، مثل قند لذت می‌بریم. او از معشوق می‌خواهد که اگر به این عشق باور ندارد، بیاید و قسم یاد کند. همچنین از لطافت و زیبایی معشوق می‌گوید و با وجود درد و رنجی که می‌کشد، باز هم آماده است تا آن را تحمل کند.