شمارهٔ ۵۴۷ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ساقی، چو چراغ سحرم زار و زبون
چشمم بعنایت تو بازست کنون
خیز از می کهنه روغنی کن به چراغ
دریاب و گر نه رفتم از دست برون
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که به او کمک کند و او را از حالت زاری و ضعف نجات دهد. او از ساقی می‌خواهد که چراغی بر افروزد و می کهنه را دور بریزد، زیرا احساس می‌کند که در حال رفتن از دست است و به مساعدت نیاز دارد.