شمارهٔ ۵۵۴ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون سبزه نخست بود همسایه سرو
وز همت او بلند شد پایه سرو
امروز ز روی راستی بی روشیست
گر بر سر او نمی فتد سایه سرو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و قامت بلند سرو اشاره می‌کند و می‌گوید که سبزه نخستین همسایه سرو بوده است. او به عنوان یک نماد طبیعی و واقعی، نشان‌دهنده بزرگی و عظمت سرو است. در ادامه، شاعر به حقیقتی اشاره می‌کند که حتی اگر سایه‌ای بر سر سرو نیفتد، هنوز هم زیبایی و راست‌گوئی آن برقرار است. این شعر به نوعی به قدرت و استقامت سرو به عنوان یک نماد طبیعی اشاره دارد.