شمارهٔ ۵۸۴ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر چند حریف شاهد نغز شوی
شهوت نکنی که سست و پالغز شوی
شهوت چونی قند کشد شیره جان
تا چون نو بوریا تهی مغز شوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به موضوع شهوت و تأثیر منفی آن بر انسان میپردازد. او هشدار میدهد که اگر کسی به تمایلات دنیوی و شهوتراانی غرق شود، ممکن است سست و بیحالت شود. شاعر با تشبیه شهوت به قند، به این نکته اشاره میکند که این تمایلات میتوانند شیرینی و لذت را به خود جلب کنند، اما در نهایت فرد را خالی از محتوا و بیهدف میسازند.