شمارهٔ ۵۹۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ایخواجه (شخصی قدرتمند و ثروتمند) اشاره دارد که از ثروت و مقام خود به نفع خود بهره‌برداری می‌کند. شاعر می‌گوید اگر او بار زکوة (مالیات اجتماعی) را بر دوش نگذارد و به نیازمندان کمک نکند، در نهایت به زمین فرو خواهد رفت و به مانند قارون، که به خاطر تکبرش به عذاب دچار شد، به عاقبت خوبی نخواهد رسید.