نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۰۶ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پروانه‌صفت اهلی اگر سوخته‌ای

زان است که بر شمع نظر دوخته‌ای

در آتش خویش اگر بسوزی خاموش

کین آتش جان‌سوز خود افروخته‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به پروانه‌ای اشاره دارد که به خاطر عشقش به شمع می‌سوزد. او می‌گوید اگر پروانه سوخته، علت آن است که به شمع خیره شده و در آتش وجود خود می‌سوزد. در واقع، این آتش نشان‌دهنده عشق و اشتیاق اوست که باعث می‌شود خود را بسوزاند. شاعر به عمق احساسات و خطرات عشق اشاره می‌کند.