شمارهٔ ۶۰۹ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خوش آنکه گشاد چشم و دل سوی کسی
آشفته دل است از غم موی کسی
چون نیست گزیرش ز غمی هر که بود
باری غم دل به شادی روی کسی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی عشق و دلبستگی به کسی است که دل را آرامش می‌بخشد. شاعر می‌گوید بهتر است کسی وجود داشته باشد که با دیدن او، دل شاد شود، حتی اگر خود در غم باشد. عشق به آن شخص می‌تواند غم و اندوه را کاهش دهد و به زندگی رنگ و جلا بخشد. اگر کسی را عشق در دل داشته باشد، غم زندگی را با شادی آن فرد می‌توان پنهان کرد.