نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۱ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

من پیرم اگر کشته شوم از ستمت

این کشتن من باد مزید کرمت

زان موی سیه سفید کردم ز غمت

تا سرخ بخون خود کنم در قدمت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس عمیق عاشقانه و درد ناشی از جدایی است. شاعر می‌گوید که اگر به خاطر ستم معشوق کشته شود، این مرگ به نوعی برکتی از محبت او خواهد بود. همچنین، او اشاره می‌کند که به خاطر غم معشوق، موی سیاهش را سفید کرده و آماده است تا جان خود را در راه عشق قربانی کند.