شمارهٔ ۶۲۴ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. او به تارهای مو و خالی که بر لب معشوق است اشاره می‌کند و از درخت طوبی در باغ بهشت سخن می‌گوید. این زیبایی‌ها به قدری دلربا هستند که جانِ طایر (پرنده) را به دام عشق می‌کشانند. شاعر با این تصویرسازی، شگفتی و دل‌باختگی خود را نسبت به معشوق نشان می‌دهد.