نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۲۵ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

اهلی تو که با اهل ریا نزدیکی

از پستی خود بحق کجا نزدیکی

منصور صفت بلندی از عشق طلب

بردار برآ که با خدا نزدیکی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر نتیجه‌ای از انتقاد به ریاکاری و ناقص بودن نزدیکی به خدا بدون عشق واقعی است. شاعر از کسانی که به اهل ریا وابسته‌اند می‌خواهد که به عمق وجود خود توجه کنند و بفهمند که نزدیکی حقیقی به خدا تنها از طریق عشق و صفات نیکو حاصل می‌شود. در واقع، تنها با صفات پسندیده و عشق به خدا می‌توان به او نزدیک شد.