شمارهٔ ۶۳۱ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنگل که بود به حسن شمع چگلی
سر وی نزند چو او سر از آب و گلی
هر چند که صد هزار دل سوخته است
یارب نرسد بخرمنش دود دلی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی و خاص بودن حسن شمع چگلی می‌گوید و بیان می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند به پای او برسد. همچنین، با اشاره به سوختن دل‌ها، از درد و غم و از محبت ناچیزش به محبوب می‌گوید که حتی به مقداری از آن نمی‌رسد.