شمارهٔ ۷۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سبز شکرین که نیشکر بندهٔ اوست
صد جان بفدای یک شکر خندهٔ اوست
در دور لبش آب حیات است نهان
پیداست که آب خضر شرمندهٔ اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر درباره زیبایی و جذابیت سبز شکرین است که نیشکر را به او نسبت میدهد. شاعر به خاطر شادی و خنده او جان خود را فدای او میکند. در اطراف لبهایش، آب حیات نهفته است و به وضوح نشان میدهد که حتی آب خضر (سمبل زندگی جاودان) نیز در مقابل او شرمنده است.