شمارهٔ ۷۸ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از احساس عمیق غم و اندوه خود سخن می‌گوید. او خود را در حالتی غمزده توصیف کرده که درد و رنج بر دوش او سنگینی می‌کند و به شدت تحت تأثیر دوری معشوقش قرار گرفته است. وجودش به ستون خانه غم تبدیل شده و بار غم‌های جهان بر دوش اوست.