نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۶ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بیمارم و هر کس که ببالین منست

گر گفت دعای عمر در کین منست

من عمر چه میکنم که دورم زبرت

دور از تو دعای عمر نفرین منست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات از شاعری هستند که بیانگر احساس بیماری و درد قلبی او هستند. او می‌گوید که هر کسی که به او نزدیک است، اگر برای طول عمرش دعا کند، این دعا به نوعی به کینه او مربوط است. شاعر از دور بودن از محبوبش شکایت می‌کند و می‌گوید که دوری از او باعث می‌شود که دعا برای عمرش تبدیل به نفرین شود. به عبارت دیگر، زندگی بدون محبوبش برای او تحمل‌ناپذیر است.