شمارهٔ ۸۸ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به درخت سرو اشاره می‌کند و می‌گوید که تو هیچ‌گاه غم و دردی نداشتی. او از سرو می‌پرسد که آیا دور بودن از او خسته‌کننده نیست. سپس شاعر از عذرخواهی از سرو صحبت کرده و می‌گوید که جانش را نیز برای قدوم او فدا می‌کند. این ابیات نشان‌دهنده عشق و ارادت عمیق شاعر به سیمای زیبا و باوقار سرو است.