نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۵ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر سوخته پخته کی بود در ره دوست

بس سوخته یی که خامی طبع در اوست

ای زاهد خشک عشوه مفروش که تو

ناپخته درون چو ناری و سوخته پوست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به نقد زاهدان و پیروان خشک‌مذهب می‌پردازد. شاعر می‌گوید هر کسی که در راه دوست به صورت سوخته و پخته درآمده، در واقع، عده‌ای از آن‌ها هنوز خام و نادان هستند. او به زاهدان می‌گوید که خود را فریب ندهند، چون در باطن در حالی‌که ظاهری خشک و بی‌احساس دارند، در حقیقت آتشین و درگیر خواسته‌های درونی خود هستند. از این رو، زاهدان نباید خود را بالاتر از دیگران بدانند.