صنف دوم که زر سفید است و بیش بر است اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / صنف دوم که زر سفید است و بیش بر است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنکه ترا سوی رقیبان نگهست
بیصورت حال تو دل من تبهست
در دور قمر که شاه و درویش یکیست
آنرا که بود تنگه بکف پادشه است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات عمیق و غم‌های عاشقانه اشاره دارد. شاعر به محبوب خود می‌گوید که حتی بدون دیدن او، دلش در حال رنج و نابودی است. او بیان می‌کند که در دورانی که همه در برابر محبت برابرند، کسی که محبوبش به او توجه نمی‌کند، باید در سختی و تنگنا زندگی کند. شعر، تضاد میان عشق و فاصله را به تصویر می‌کشد.