برگ ششم هفت زر سفید اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به توصیف عشق و ارادت به محبوب می‌پردازد. شاعر به محبوب خود که چهره‌اش مانند گل نیست اشاره می‌کند و می‌گوید که درویش او، خدمتگزار پادشاه است. او به عظمت دنیا اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر دنیا به ما چیزی بدهد، ما آن را نمی‌خریم، زیرا ارزش واقعی در محبتی که به محبوبش دارد، نهفته است. این عشق او را از تمامی دارایی‌های دنیا بی‌نیاز می‌کند.