نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۱ - برگ یازدهم دو برات است اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / صنف هفتم که برات است و کم براست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای شمع دو عارضت چراغ دو سرا

یک بار چو شمع از در این خشته درآ

خطت به دو عارض چو سواد دو برات

بهتر ز سواد هر دو چشمست مرا بهتر ز سواد هر دو چشمست مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت معشوقه اشاره دارد. شاعر او را به شمعی تشبیه کرده که روشنایی دو دنیا را به ارمغان می‌آورد. زیبایی چهره‌اش که به مانند دو عارض (گونه) درخشان به نظر می‌رسد، برای شاعر از نگاه هر دو چشمش نیز ارزشمندتر است. در واقع، شاعر با استفاده از این تشبیهات، عمیقاً شیفتگی و عشق خود را نسبت به محبوبش بیان می‌کند.