بخش ۴ - برگ چهارم نه برات است اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / صنف هفتم که برات است و کم براست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آبِ حَیات، رَشْحِه‌ای از قَلَمَت
یک نقطه، سوادِ دیده‌ام از رَقَمَت
آن‌جا که شَوَد کِلْکِ تو دُرپاش بُوَد
نُه صَفْحِه‌یِ چَرْخ، نُه بَرات از کَرَمَت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از احساس عمیق شاعر درباره قلم و نوشته‌هایش صحبت می‌کند. شاعر به آب حیات تشبیه می‌کند و به زیبایی و قدرت قلمش اشاره دارد. او نقطه‌ای از سواد را در نوشته‌هایش دیده و می‌گوید که جایی که قلمش در کار است، هیچ‌چیز جز زیبایی و بزرگی وجود ندارد. به طور کلی، این شعر به قدرت هنر نویسندگی و تأثیر عمیق کلمات می‌پردازد.