بخش ۵ - برگ پنجم هشت برات است اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / صنف هفتم که برات است و کم براست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای بُرده لَبِ تو رونق از آبِ حَیات
وَز شَرْمِ خَطَت، خَضِر، نهان در ظُلُمات
بی‌نقدِ وصالِ تو خوشم نیست اگر
بَخْشَنْد بِهِشْتِ جَنَّتَم هشت بَرات
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت لب معشوقش اشاره می‌کند که مانند آب حیات، روح را زنده می‌کند. همچنین، به خجالت و لطافت خط او که مانند نعمت خضر در تاریکی‌ها است، اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که حتی اگر به او بهشت و نعمت‌های آن را بدهند، بدون وصال معشوقش از زندگی خوشنود نیست.