برگ چهارم نه قماش اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وجهه و زیبایی‌های خدای عشق و زیبایی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که خود را در مقابل او ناچیز می‌داند. او می‌گوید که نظیرهای عالی و زیبا بی‌شمارند، اما در نهایت، همه چیز از آنِ خداوند است و او در کار قضا و تقدیر، بهترین‌ها را به بندگانش عطا می‌کند. به عبارتی، زیبایی‌های واقعی و اصیل تنها در ذات الهی وجود دارند.