شمارهٔ ۱۴ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت مشروب و عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید که تا زمانی که شمع دل او روشن نمانده، ساقی (شراب‌فروش) قدح (جام) را پر نکرده است. همچنین، با آهی از شراب لعل (قرمز)، به تجربه شیرین نوشیدن اشاره می‌کند و می‌گوید که هر کسی که لب بر آن گذاشته، دیگر دل از آن برنداشته است. به‌طور کلی، شعر به لذت و تاثیر عمیق عشق و می‌نوشی می‌پردازد.