نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی شب عیش است و مه افروخته است

می ده که فلک بکینه آموخته است

دانی که اجل چه برق خرمن سوزیست

تا در نگری خرمن ما سوخته است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به ساقی اشاره دارد و فضای شب را توصیف می‌کند که پر از خوشی و لذت است. شاعر از ساقی درخواست می‌کند که شراب بیاورد، زیرا زمان لذت و شادی است. همچنین به سرنوشت و مرگ اشاره می‌کند و می‌گوید که این زندگی کوتاه و زودگذر است، درست مانند آتشی که خرمن را می‌سوزاند. شاعر تأکید دارد که زندگی و خوشی‌ها سریعاً از بین می‌روند.