شمارهٔ ۲۰ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ساقی به برم گر بت یاقوت لبست
ور آب خضر بجای آب عنب است
گر زهره بود مطرب و عیسی همدم
چون دل به بجا بود نه جای طرب است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شعر نشان دهندهی اهمیت عشق و دلباختگی است. شاعر به تصویرسازی زیبایی از معشوق میپردازد و تاکید دارد که حتی اگر زیباییهای دیگر وجود داشته باشد، وقتی دل در جای خود نباشد، هیچ شادی و طربی معنی ندارد. عشق و احساسات واقعی بر هر زیبایی دیگری ارجحیت دارند.