شمارهٔ ۳۴ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بررسی بی‌معنایی و ناپایداری دنیا می‌پردازد. شاعر با تأکید بر اینکه همه چیز در زندگی، از جمله گفت و گوها و جنگ‌ها، بی‌فایده است، به زودگذر بودن عمر اشاره می‌کند. هنگامی که طوفان فنا، کشتی عمر را بشکند، تمام عالم و دستاوردهای انسانی در نهایت بی‌ارزش و بی‌معنا خواهند بود.