نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی چو ستم غم نه باندازه کند

فریاد مرا بلند آوازه کند

مردم ز غمت گوشه چشمی بفکن

کان نرگس مست جان من تازه کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ساقی می‌گوید که اگر غم و دردش را زیاد کند، فریادش را بلندتر خواهد کرد. او از مردم می‌خواهد که با یک نگاه به غمش توجه کنند، زیرا نرگس مستی که در موردش صحبت می‌کند، جان او را تازه و شاداب می‌کند.