نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی می وصل ده به محنت کش هجر

تا چند نهد دل بخوش و ناخوش هجر

هر چند چو شمع جان من سوختنی است

زنهار مرا مسوز در آتش هجر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از ساقی می‌طلبد تا به عاشق داغ‌دیده‌ی هجران وصل دهد. او به خستگی و رنج هجر اشاره می‌کند و از ساقی می‌خواهد که دلش را در آتش هجر نسوزاند، زیرا جانش همچون شمع در حال سوختن است. به طور کلی، این شعر بیانگر درد و longing در عشق و فراق است.