نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۶ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی تو بحسن صورتی خرمن گل

من خار و لیک خاری از گلشن گل

گل نیست ولی ببوی گل هست عزیز

خاری که در آویخته در دامن گل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از ساقی می‌خواهد که زیبایی‌های زندگی را مانند گلها بشناساند. او خود را به عنوان خار، که نمادی از زحمت و درد است، معرفی می‌کند و می‌گوید که هرچند او خار است، اما بوی گل را به همراه دارد. این شعر نشان‌دهنده تضاد زیبایی و رنج در زندگی است.