نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۱ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی قدحی که از غم دل پیرم

بی می چو چراغ صبحدم میمیرم

بازم بچراغ روغنی ریز ز می

تا بار دگر زندگی از سر میگیرم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که قدحی را پر کند تا با نوشیدن آن، غم‌های دلش را فراموش کند. او به این نکته اشاره می‌کند که بی‌نوشیدنی مانند چراغی در صبح زود می‌میرد و در نهایت درخواست دارد که دوباره از می بنوشد تا بتواند زندگی را دوباره از سر بگیرد.