نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۵ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی قدحی که دل بدریا فکنم

چشمی سوی آن نرگس شهلا فکنم

ما را سر و تن گر نشود خاک رهت

سر پیش سگان و تن بصحرا فکنم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی سرشار از عشق و حال به او بدهد تا با آن دلش را به دریا بسپارد. او همچنین به زیبایی چشم‌های نرگس‌گونه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید اگر او نتواند از عشق معشوقه‌اش بهره‌مند شود، هرچند که سر و تنش خاک راهش شود، سرش را به احترام سگ‌ها فرود می‌آورد و جانش را در صحرا رها می‌کند. شاعر در اینجا احساسات عمیق و فدای عشق را بیان می‌کند.