شمارهٔ ۹۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که با نگاهش دل او را تازه کند و با نگاهی به زندگی‌اش، آن را به گلشن تبدیل کند. او احساس می‌کند مانند شمعی در تاریکی است و از ساقی می‌خواهد که بار دیگر چراغش را روشن کند و امید را به او بازگرداند.