نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۲ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی هم زخم طعنه شد مستی من

در خاک فرو رفت دل از پستی من

خواهم که چنان گم شوم از ملک وجود

کز هر دو جهان محو شود هستی من

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و زخم ناشی از طعنه‌ها و ناملایمات سخن می‌گوید که موجب مستی او شده است. او احساس می‌کند دلش به خاطر پستی‌هایی که تجربه کرده است، در خاک فرو رفته است. همچنین آرزو دارد که به قدری در خود گم شود که از وجود خود و همین‌طور از هر دو جهان محو گردد.