نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۶ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی چو خوش آن نفس که زارم بکشی

جان بخشی و باز شمع وارم بکشی

چون زندگی از تو یابم ای آب حیات

خواهم که دمی هزار بارم بکشی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که با نفس خوشش او را زنده کند و مانند شمعی که جانش در دستان اوست، او را دوباره احیا کند. شاعر به ساقی می‌گوید که چون زندگی را از او می‌گیرد، آرزو دارد که بارها و بارها این احساس را تجربه کند.