بخش ۸ - نعت ایمه اثنا عشر اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / سحر حلال / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
بخش 1
چون علی اندر ره دین راهبر
نیست جز آل علی این راه بر
شد دل و جان بنده روی حسن
مظهر خلق خوش و خوی حسن
دیده حق اندر دم قربان حسین
یافته از عالم قرب آن حسین
از دل غمدیده زین العباد
یافته نم دیده زین العباد
باقر حق بین که شد او حقشناس
معنی او از همه رو حق شناس
جعفر صادق هم از آلای شاه
خاطر او شسته از آلایش آه
موسی کاظم شه نیکو نهاد
آنکه سر اندر ره نیک او نهاد
قبله هشتم علی آن زهر نوش
کش شده در ساغر جان زهر نوش
رهرو تقوی تقی آن پاکدل
شسته از آلایش جان پاک دل
خان یزدان نقی از حلم و داد
گوهر معنی ستد از علم و داد
عسکری آن سرور خیل بشر
در دل او نامده میل بشر
سکه مهدی زند آخر زمان
بر عدوی دین کند آخر زمان
پیرو ایشان شو و در آخر زمان
بر عدوی دین کند آخر زمان
پیرو ایشان شو و در آن جهان
رخش دل اندر صف مردن جهان
هر که سر اندر ره پاکان شدش
خاک ره اندر ته پاکان شدش
هر که شد او سایل ازین خاندان
حاجت او حاصل ازین خانه دان
شأنی از ایشان دهم ای شان فزا
قدر من از همت ایشان فزا
بخش 20
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره اهمیت و جایگاه اهل بیت (علیه السلام) در دین اسلام و محبت به آنها صحبت می‌کند. شاعر به ویژگی‌های شخصیتی و معنوی ائمه اطهار اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها راه واقعی در دین از طریق آل علی (علیه السلام) است. او از ویژگی‌های ائمه از جمله حسن، حسین، باقر، جعفر صادق، موسی کاظم، نقی و عسکری یاد می‌کند و بر جایگاه والای آنها تأکید دارند. در نهایت، پیروی از آن بزرگواران را راهی برای دستیابی به سعادت در این دنیا و آخرت معرفی می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که هرکس به آنها وابسته شود، حاجاتش از این خاندان برآورده خواهد شد.