نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱ اثیر اخسیکتی

اثیر اخسیکتی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

بخدائی که رخت عزت او

در سرای کهن نمی گنجد

از عدم ذره بی اجازت او

در خم کاف کن نمی گنجد

کانچه اندر ضمیر شوق من است

در دهان سخن نمی گنجد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عظمت و بی‌نهایتی خداوند اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که عزت و عظمت خداوند در هیچ مکان و زمانی نمی‌گنجد و حتی کوچک‌ترین ذره‌ای از وجود او نیز نمی‌تواند در قالب‌های محدود جایی بگیرد. خواسته‌ها و اشتیاق‌های درونی شاعر نیز فراتر از آن است که به زبان بیاید و به بیان درآید. اینجا، مفهوم فراق و ناامیدی از بیان عشق و جذبه الهی به خوبی قلمداد شده است.