شمارهٔ ۴۴ اثیر اخسیکتی
اثیر اخسیکتی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
تعرضی مرسان ای زمانه عرض مرا
که مر تو را دگری هست و من همان دارم
گزند عالم پیر از بقاش دور که من
همه امید به اقبال این جوان دارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این است که شاعر از زمانه می‌خواهد که به او آسیبی نرساند، زیرا او امیدی به آینده و جوانی خود دارد. شاعر تأکید می‌کند که اگرچه مشکلاتی از سوی عالم و زمانه وجود دارد، اما او به خوشبختی و موفقیت خود در آینده امیدوار است و آن امید را مهم‌تر از هر چیزی می‌داند.