شمارهٔ ۴۲ - لغز- چیستان اثیر اخسیکتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر درباره معشوقه‌ای سخن می‌گوید که نه مخصوص افراد خاص است و نه عموم، و با همه یکسان است. معشوق گاهی در شعرها جلوه می‌کند و گاهی با دیگران همدم می‌شود. او در حالتی شاد و خندان زندگی می‌کند و در عین حال همیشه گوشه‌ای از دلش غمگین است. روز و شب در سایه وصالش یکسان می‌گذرد و زیبایی‌اش باعث می‌شود که نور در حضورش خجل شده و ظلمت پنهان شود. معشوق در عرفان صوفیان مانند هلال در حال سوختن است و در دین دیگران نمی‌توان کشتن او را مجاز دانست. او در همه فنون و انواع سودمندی‌ها همواره به شکل کامل و ناقص حاضر است.