شمارهٔ ۵۳ اثیر اخسیکتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به بررسی وضعیت جهان و انسان‌ها می‌پردازد. او می‌بیند که دنیا به مکانی پر از مشکلات و ناملایمات تبدیل شده است، جایی که مردان بزرگ و نیکوکار در پرده عدم حضور دارند. آسمان نیز به نظر می‌رسد که بی‌عدالتی می‌کند و دل انسان‌ها به گونه‌ای پریشان است. او از درد و رنج خود می‌گوید و به شکرگذاری از خداوند می‌پردازد. همچنین از عواطف خود نسبت به خدا و زیبایی‌های معنوی می‌گوید و در نهایت به این نکته می‌رسد که اکنون زمان دعا و طلب مغفرت است، نه فقط ستایش. در این شعر، تأکید بر نیاز به دعا و طلب رحمت الهی به وضوح دیده می‌شود.