شمارهٔ ۴۶ اثیر اخسیکتی
اثیر اخسیکتی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خوش کن بوعده ای دل من، گوخلاف باش
تا چشم انتظار بعمری برآن نهم
دست خوش توام، بزبان خوشم بدار
تا من بعمد نام تو بر هر زبان نهم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از محبوبش می‌خواهد که با وجودی متفاوت و غیرمنتظره، دل او را شاد کند. او آرزو دارد که به خاطر محبوب، همیشه در انتظار بماند و با زبان نیکو نام او را بر زبان‌ها بیاورد.